Gülten akın’ın en güzel şiirleri

1. Ağıt..

İlk bu sabah

İlk bu sabah göğü görmedim

İlk bu sabah kayısı çiçeklerini

Hüzün ilk kez konuk gibi gelmedi

Efendim, ev sahabım

Karacamı suya indiremedim

Şahanım uçurdum döndüremedim

Dağlar

Enikli kapılar kitlendi

Taş avlular sustu

İlk kez bekledim ölümü

Dostu bekler gibi bekledim

Dağlar

Benim acım acıların beyidir

Canıma bir doru kısrakla gelir

Öfkeyi sabırda eritir

Umut yer

Suyunu gözümden içer bir zaman

Dağlar of dağlar

2. Beni Sorarsan

Beni sorarsan,

Kış işte

Kalbin elem günleri geldi

Dünya evlere çekildi, içlere

Sarı yaseminle gül arasında

Dağların mor baharıyla

Sis arasında

Denizle gül arasında

Yanımda kediler, kuşlar

Fikrinden dolaşıyor

Hiçbir iktidarı sevmesem de

Sobanın iktidarında

Çarpışa çarpışa nasılsa

Büyüyebilen kızlar

Uslu, sakin, ölümü bekliyorlar

Yaşlılık

Dev mi oldular, başkaları

Üstüne üstüne gelip korkusuz

Güçlerini deniyorlar

3. Alar Ho

Haddeden geçirip altını

İpek teline sararlar

Kalptan olur

Altın yaldızı vururlar

Ak gümüş üstüne ince elleri

Barışta ağıtlar gibi yumuşak

Çağ gelir kavga kurulur

Silahı sim kemerinde

Al kanat küheylan olur

Demen beylere beylere

Alar ho

Romalı Dakyustan bu yana

Kaç hayın kaç zalım görmüştür

Kaç kıya kaç yıkım görmüştür

Çekilir sabır mağarasına

Yedi uyurlardan olur

Demen beylere beylere

Alar ho

Zorla hele hile ile

Toprağına girildiğinde

Satıldığında gavura

Yöneticileri

Verir savaşını kahraman olur

Demen beylere beylere

Alar ho

4. Ayrılanlar Gemisi

Bunlar en mutlu günleri ayrılığımızın

Yanaşmadan özleminin limanlarına

Bir uzun hava içinde kendimiz kendimizin

Uzasın dönmenin saçları, çagırma uzasın

5. Ayrıntılar İlahisi

Ben neyi kimden aldım, nerden aldım

Her şeyi bir yerden aldım

Yorgunum, yorganım uzakta dışarda

Sabrımı bolca verdiler içerden aldım

Sözler gelip geçsin diyedir, öfke sen bekle

Örselendin ağrıdın oyuldun, henüz değil ölüm

Ten bekle

Bağırmalıyım,çığlığım kıştan ilkyaza değmeli

‘A’ yasak, ‘hayır’ korkulu, ‘evet’den usandım

Mecnun masaldan atılmış -Tele şov-

Milyonla kopyeye bölünmüş leyli

Suretler ne gülümseyiş ne sır ne şaka

Sandım ki gülümser maskeleri

Suretler sandım

Durur muydum, bu gömütlükte neyim var

Tuhaf dedi, çılgınca tuhaf

Ayrıntılar, paslı sürgüler, yosunlu taşlar

Ya altındakiler ardındakiler

Gültene kandım

6. Bir Güneydoğu Ağıdı

İlk bu sabah

İlk bu sabah göğü görmedim

İlk bu sabah kaysı çiçeklerini

Hüzün ilk kez konuk gibi gelmedi

Efendim, ev sahabım

Karacamı suya indiremedim

Şahanım uçurdum döndüremedim

Dağlar

Enikli kapılar kitlendi

Taş avlular sustu, ben sustum

İlk kez bekledim ölümü

Dostu bekler gibi bekledim

Dağlar

Benim acım acıların beyidir

Canıma bir doru kısrakla gelir

Öfkeyi sabırda eritir

Umut yer

Suyunu gözümden içer bir zaman

Dağlar of dağlar

7. Bir Kayığa Biner Geceleri

Tadını, yağmura duygulanmanın

Paylaşır kuşlarla biri gizlice

Gülmesini tutamamış bir sincap

Sallanır utanç bahçelerinde

Yalnız atlar yıkılır düzlerde suya özlemlerinden

Bir ben miyim yalnızlığa yenilen, sen, sen, sen

Uzun sokakların ucunda evleri

İlk denemelerden geri dönülmüştür

İtildikçe içe, durduğu bilinen

Bazı dostları yitirmeye gidilir

Yalnız atlar yıkılır düzlerde suya özlemlerinden

Bir ben miyim yalnızlığa yenilen, sen, sen, sen

Bir kayığa biner geceleri

Sığlıkta o kadın tek başına

Dua biçiminde inceltir korkuyu

Sunar içtenliksiz, tanrısına

Yalnız atlar yıkılır düzlerde suya özlemlerinden

Bir ben miyim yalnızlığa yenilen, sen, sen, sen

8. Deli Kızın Türküsü

Sana büyük caddelerin birinde rastlasam

Elimi uzatsan tutsam götürsem

Gözlerine baksam gözlerine, konuşmasak

Anlasan

Elimi uzatsam tutamasam

Olanca sevgimi yalnızlığımı düşünsem-hayır düşünmesem

Senin hiç haberin olmasa

Senin hiç haberin olmaz ki

Başlar biter kendi kendine o türkü

Yağmur yağar akasyalar ıslanır

Bulutlar uçuşur geceleyin

Ben yağmura deli buluta deli

Bir büyük oyun yaşamak dediğin

Beni ya sevmeli ya öldürmeli

Yitirmeli büyük yolların birinde ne varsa

Böcekler gibi başlamalı yeniden

Bu Allahsız bu yağmur işlemez karanlıkta

Yan garipliğine yürek yan

Gitti giden

9. Çağrı

Evler büyük dedikçe büyük

Ben insanların en garibi

Uzağı ilk defa kavradım

Görür yahut dokunur gibi

Eski bir saçakta kuşlarla

Yele yağmura karşı oturdum

İç içe daireler çiziyor

İçine adımı yazıyorum

Gün uzun türküsünü bitirdi

Karlı dallara yürüdü karanlık

Yalnızlık çekilmez bu vakit

Delirdi denizde yosun çayda balık

Gel artık

10. Seni Sevdim!

Seni sevdim,

Seni birdenbire değil usul usul sevdim.

‘Uyandım bir sabah’ gibi değil,

Öyle değil nasıl yürür özsu dal uçlarına

Ve gün ışığı sislerden düşsel ovalara…

Seni sevdim…

Artık tek mümkünüm sensin.

11. Gülerken Yüzün

Gülerken yüzün

Dem çeken bir güvercinin sesini

İçin için büyüyen çimenleri

Baharda lunaparkı, bayramyerini

Ve alışkanlıklar dışında her şeyi

Gülerken yüzün

Aşıyor geçmişin acılarını

Kendini yarına değiştiriyor

Gülerken yüzün

Sanki çarmıhını kırmışsın

Senin ve ardından geleceklerin

Aylası alnına düşmüş gecenin

Oturmuş ağlıyor kendisi

Bunu öyle candan öyle yürekten

Öyle bir tutkuyla istiyorum ki

Aklımda hep öyle kalmalısın

12. Gölde

Dayanıksız şeyler durgun alışlarda

Ezilir ipek, küflenir tevrat, çalınır inci

Doğu çarşısının yoksul yahudisi

Bir dost esintiyi yineler- Hüzün –

Geçtikçe incelir, geçtikçe silinir

Mutluluk dapları

Bir kalır yerleri ve gökleri bir kalır

İnce elemeye, sık dokumaya

Ey mutsuz tanrı, senin gözlerin

O tek eski gövdesiyle göl kıyılarında

Yetkin bir gevşekliği sürdürsün bıkmadan

O tek kendine katlasın zamanı -sus, sus, sus-

-Ölüdür seslenmeyin.

13. Kadın Olanın Türküsü

Git oldu can, sürgün geldi dayandı

Sürgün yine geldi dayandı

Kitapları topladım, çocukları giydirdim

Hadi de doğrulalım Dranazın karına

Biz nereye düşeriz, halk fakir fıkara

Her bahar, her yaz gurbette

Sılaya dönmesi olur velakin

Ne sılamız belli, ne gurbetimiz

Çiğdemi Ardahan yaylalarında

Nergisi Sinopta

Vanda koparmışsak sarı gülü

Portakal kokusu Kumlucadan gelir

Karıştırdık sıla nere, gurbet hangisi

Bizim gibi gurbetçi görülmemiştir

Git oldu can, sürgün geldi dayandı

Diktiğin fidanlar sen olmayanda

Yel vura ırgalana, gün vura duldalana büyüyecek

Yasa şu ki ekinler yürüyecek

Bebek dillenecek, güçsüz hallanacak

Sis kalkacak İsfendiyar başından

Selam olsun bizden önce geçene

Selam olsun dosta, hasa, çile çekene

Selam olsun dayanana, düşene

Yüreğim yürektir, bakma gözüm yaşına

Git oldu can, sürgün geldi dayandı

Sorulmasın vatanımız ilimiz.

14. Kestim Kara Saçlarımı

Uzaktı dön yakındı dön çevreyi dön

Yasaktı yasaydı töreydi dön

İçinde dışında yanında değilim

İçim ayıp dışım geçim sol yanım sevgi

Bu nasıl yaşamaydı dön.

Onlarsız olmazdı taşımam gerekti kullanmam gerekti

Tutsak ve kibirli -ne gülünç öfke be-

Gözleri gittikçe iri gittikçe çekilmez

İçimde gittikçe bunaltı gittikçe bunaltı

Gittim geldim kara saçlarımı öyle buldum.

Kestim kara saçlarımı -n’olacak şimdi-

Bir şeycik olmadı deneyin lütfen

Aydınlığım deliyim rüzgarlıyım

Günaydın kaysıyı sallayan yele

Kurtulan dirilen kişiye günaydın

Şimdi şaşıyorum bir toplu iğneyi

Bir yaşantı ile karşılayanlara

Gittim geldim kara saçlarımdan kurtuldum.

15. Korkak Kadınlar Şiiri

Onlar için pazarlar, erkekler

sevda ile sıkıntı arasında

bir gider bir gelirler

genç ömrü aşmak, bir dağı aşmak

sırtta çocuklar

sonra da genç sanmaları kendilerini

ol sebeptendir.

saati sormadan korkuları vardır

yitirmek tek yılgı

sevdikleri sevmedikleri de olmuşsa zamanla

şakırlar sevdiklerini de

ötekini nevroza dönüştürüp saklarlar.